GR/EN
   
 
   
  Σχέδια στο Χώρο
  Τo φύλο
  Γόνιμη Χώρα
  Ευοί-ευάν
 

Σχόλιο για τον εικοστό αιώνα

Εν αρχή ην το πύρ
Θραύσματα
  Πρόθεσις
     
 

 

Εν αρχή ην το πύρ
της Μπίας Παπαδοπούλου

Η Αννίτα Αργυροηλιοπούλου στράφηκε στη χρήση της φωτιάς και την ενέταξε στην καλλιτεχνική της διαδικασία το 1989 όταν ήταν ακόμα φοιτήτρια στη Σχολή Καλών Τεχνών Αθηνών.  Τα σχέδια αυτής της εποχής που πραγματεύονταν οντογονικά θέματα από τα προϊστορικά χρόνια αναπτύχθηκαν στην τρίτη διάσταση, συνθέτοντας σχέδια στο χώρο που παρουσιάστηκαν το 1993 στην πρώτη ατομική της έκθεση.  Σ΄αυτές τις κατασκευές από σύρμα και εύπλαστα υλικά, η Αργυροηλιοπούλου σχεδίαζε καίγοντας ενώ εκμεταλλευόταν τα σκούρα ίχνη της φωτιάς και τα αυτούσια αποκαΐδια ως νέα σχεδιαστική αφετηρία: τα καμένα ίχνη μετατρέπονταν σε πηγή έμπνευσης και άνοιγαν καινούργιους φανταστικούς δρόμους για τη συνέχιση και ολοκλήρωση του έργου.
Στην εγκατάστασή της στην αίθουσα τέχνης Τιτάνιουμ Yiayiannos Gallery η Αργυροηλιοπούλου χρησιμοποιεί εκ νέου τη φωτιά, μεταλλάσσοντας την καταστροφική πορεία της σε δημιουργική ζωγραφική χειρονομία.   Μόνο που τώρα το έντεχνο πυρ δεν είναι απλά μεθοδολογικό εργαλείο και κινητήρια δύναμη της σκέψης: είναι το εννοιολογικό και θεματικό επίκεντρο του περιβαλλοντολογικού έργου και αποτελεί επίσης αυτούσιο, ζωντανό υλικό της τελικής σύνθεσης.
Τα δισδιάστατα διαφανή φιλμ που χρησιμοποιεί η καλλιτέχνης καίγονται σε επί μέρους σημεία και κυρτώνουν, σχηματοποιώντας μ΄αυτόν τον τρόπο μικροσκοπικές ανθρώπινες φιγούρες με καμπύλες και αέρινο όγκο.  Οι ανάλαφρες υπάρξεις κρέμονται η μία δίπλα στην άλλη από την οροφή συνθέτοντας έναν μικρόκοσμο που αγνοεί τους νόμους της βαρύτητας. Οι μετέωροι πρωταγωνιστές κινούνται απαλά από τις παλλόμενες φλόγες των λευκών κεριών που βρίσκονται ακριβώς από κάτω.  Περιστρέφονται αργά-αργά γύρω από τον εαυτό τους και παρασύρονται σ΄έναν αισθαντικό χορό στο χώρο.
Η αυτόφωτη εγκατάσταση υποβάλλει μια αίσθηση απόλυτης σιγής καθώς ο θεατής απορροφάται από τις τρυφερές χορευτικές κινήσεις των άυλων σχεδόν μορφών που μοιάζουν με φευγαλέες σκιές μέσα στο σκηνοθετημένο ατμοσφαιρικό «φάος». Το μεταφυσικό περιβάλλον παραπέμπει σε τόπο που κατοικούν οι αθάνατες ψυχές -οι νεκροί/στοιχειά του Ομήρου- αλλά  ανακαλεί επιπλέον με τον ποιητικότερο τρόπο τη βία του πυρός του πολέμου.  Οι απανθρακωμένες μορφές των άγριων τηλεοπτικών εικόνων που εδώ και καιρό μας κατακλύζουν δορυφορικά έχουν μετατραπεί στο περιβάλλον της Αργυροηλιοπούλου σε ευαίσθητες, εύθραυστες παρουσίες ενώ το επικίνδυνο πυρ έχει μεταλλαχθεί σε ωφέλιμη ενεργειακή δύναμη που αφ΄ενός μορφοποιεί τις ανώνυμες θεατρικές φιγούρες και αφ΄ετέρου τις παρακινεί σ΄έναν αισιόδοξο χορό κοσμικής αναγέννησης.  
Επιθυμία όλων, έστω και ουτοπική, είναι να ανασυρθεί από τις στάχτες του παρόντος ένας κόσμος καλύτερος, πιο εμπνευσμένος και δίκαιος, πιο ονειρικός και δημιουργικός, πιο ειρηνικός και ασφαλής απ΄αυτόν που καθημερινά βιώνουμε.  Γιατί, δυστυχώς, στις μέρες μας «εν αρχή ην το πυρ»!  Το πυρ αποτελεί το έμβλημα και ορόσημο της εξουσιαστικής αυτοκρατορίας του φόβου και του δέους, οδηγώντας τον 21ο αιώνα σε μια φθίνουσα Hσιοδική πραγματικότητα απόλυτης ηθικής παρακμής, εν΄ονόματι –σχήμα οξύμωρο- των φιλειρηνικών διαθέσεων και οικουμενικών ανθρωπιστικών σκοπών της Δύσης.
Και η τέχνη που μεταπλάθει τα βιώματα σε  ποιητικές εικόνες αλλά παρεμβαίνει κιόλας δυναμικά καλείται να παίξει το ρόλο του σύγχρονου Aισχυλικού Προμηθέα: του Διαφωτιστή, του επαναστάτη, του πρωτεργάτη του μέλλοντος.

 
αρχική
βιογραφικό
εκθέσεις
πολυμέσα
σύνδεσμοι
κείμενα
επικοινωνία
 
Copyright © 2010 Annita Argiroiliopoulou. All Rights Reserved. Designed by A4 ArtDesign